Banken komen van Venus, ondernemers van Mars

Het huwelijk tussen de ondernemer en de bank is doorgaans niet al te best. Ondernemers klagen vaak over banken. Ze zijn conservatief en zien altijd beren op de weg. Maar hoe eerlijk is dat?

Banken zouden de slimme ideeën van de ondernemer niet begrijpen, geen kansen zien en onmogelijke voorwaarden stellen. Een veelgehoorde uitspraak: de bank geeft je tijdens mooi weer een paraplu en pakt ‘m weer af als het regent. Tijdens de crisis gaven failliete ondernemers de bank vaak de schuld van hun bankroet.

Hoewel banken heus niet altijd voorbeeldig hebben gehandeld, denk ik dat er onder ondernemers een verkeerd beeld bestaat van bankieren. Een bank denkt fundamenteel anders dan een ondernemer. Ze is namelijk de tegenpartij van de ondernemer.Competition and strategy in business . Mixed media

Een ondernemer wil graag een lening, de bank wil die graag terug. Een ondernemer loopt risico en maakt rendement, maar de bank profiteert niet van dit rendement en wil het risico dus ook niet delen. De volgorde waarin een ondernemer denkt is als volgt: liquiditeit (wat zit er in mijn portemonnee), solvabiliteit (hoeveel vet heb ik op mijn botten) en na een tijdje pas zekerheid. Ondernemers leven van risico’s, ze zijn niet voor niets gaan ondernemen.

Banken gaan allereerst voor zekerheid, dan volgt solvabiliteit en uiteindelijk pas liquiditeit. Een bank wil best uitlenen, maar wil ook 100 procent zeker zijn dat het terugkomt. Er zijn wel durfinvesteerders die risico willen lopen, maar die willen ook meedelen in de winst of vragen torenhoge rentes. En dat laatste wil de ondernemer vaak niet. Toch krijgt een reguliere bank dan het verwijt dat ze de kansen niet ziet.

Ook is het te kort door de bocht om te stellen dat banken nooit financieren bij liquiditeitsgebrek. Heeft een bedrijf liquiditeitsgebrek omdat het groeit –wat vaak voorkomt– dan is een bank best tot financiering bereid. Uiteraard moet er zekerheid zijn en het bedrijf moet financieel goed in z’n vel zitten.

Banken financieren inderdaad niet als liquiditeitsgebrek het gevolg is van een slecht functionerend bedrijf. Ondernemers die zich op zo’n zinkend schip bevinden zie je vaak steeds grotere risico’s nemen om uit de problemen te komen. Ze richten zich bijvoorbeeld opeens op een heel andere branche of ontplooien plotseling heel andere activiteiten. Zo ken ik een hypotheekadviseur die tijdens de crisis opeens in afgeschreven vorkheftrucks wilde gaan handelen, omdat er in oud ijzer veel geld te verdienen viel.

Dergelijke ondernemers-in-nood zien steeds grotere kansen, de bank moet alleen even het geld voorschieten. Als een bank dat niet doet –wat ik volstrekt begrijp– volgt het verwijt dat ze het juist nu het nodig is laat afweten. Is er in zo’n situatie tevens sprake van een lopende lening, dan vindt de bank dat haar zekerheden in gevaar komen en zal ze die gaan uitwinnen. Het resultaat is een neerwaartse spiraal. De onderneming gaat nóg sneller failliet en krijgt geen laatste kans meer.

Mijn ervaring is dat als een ondernemer het denkpatroon van een bank begrijpt, dit in zijn voordeel kan werken. Wederzijds begrip maakt een financieringstraject succesvoller. Gezamenlijke belangen staan centraal en de kans is kleiner dat je de verkeerde argumenten gebruikt. Met wantrouwen schiet niemand iets op. Bestaat de kern van kredietverlening niet juist uit vertrouwen? Krediet komt van credo – en dat betekent, jawel, vertrouwen.

 

Over André van Luijk MFP

Opleiding HBO - Bank en Verzekeringswezen / Master of Financial Planner (MFP) / Erkend Financieel Adviseur (EFA) / ondernemer Woonvisie / Belegger
Dit bericht werd geplaatst in Financieel, ondernemerschap en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s